Lieve Petra, (29 augustus 2010)
De hele week klopte gewoon helemaal met vrijdag als een volledig passend einde! We zijn heel diep gegaan en met die vrijdag had ik zoiets, we gaan het bij het kerkje afmaken maar ook nog even met de paarden werken.. We zijn er door jou wel al achter gekomen dat paarden net spiegels zijn maar toch zag ik die dag werken met paarden als een losstaand iets in die week.. Maar uiteindelijk blijkt het als geheel helemaal passend te zijn..
Wat een ontzettende bijzondere ervaring hebben wij met jou mogen delen om dit met 2 moons te beleven!
Wij gaan allebei nog even zitten voor een tekst in het boek.. Ik vond het zo`n bijzonder mooie week en wil daar echt even de tijd voor nemen om daar uitgebreid iets over op papier te zetten!
Ik heb de hele vrijdag, ook onderweg in de auto naar huis met een soort glimlach in de auto gezeten met een intens rustig en ontspannen gevoel… Wij gaan zeker concrete plannen maken! Er moet echt iets gaan gebeuren! Het zal best moeilijk zijn omdat je toch al heel snel weer verzand in je dagelijks ren en vliegwerk.. Maar het moet gebeuren! We gaan jou zeker op de hoogte houden! Ik vond het deze week ook echt een ontzettend gezellig met elkaar! We hebben veel geluierd maar toch eigenlijk best veel ondernomen!
Kus, MELINA en TAMARA
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Lieve Petra, (20 augustus 2010)
Op dit moment voel ik me zeer verdrietig omdat ik weer naar huis ga. Dat zegt denk ik wel een hoop over hoe ik deze week ervaren heb. Ik heb het allemaal maar over me heen laten komen en ik vond het heerlijk. Het huisje is perfect. Er hangt een hele prettige sfeer en de inrichting is erg mooi.
Ik vond het heerlijk om de paarden zo dichtbij me te hebben. De buitenritten waren fantastisch. Het is hier zo mooi. Ik vond het werken met de paarden heel bijzonder, zowel met Kalouscha als met Two Moons. Voor Two Moons was ik eerst een beetje bang, maar het is een heel bijzonder paard. Met Kalouscha voelde ik echt verwantschap. Ik heb het gevoel dat we veel overeenkomsten hebben. Die zou ik het liefst mee naar huis nemen om samen op de bank "Black Beauty" mee te kijken.
Het liefst zou ik hier altijd blijven, maar ik besef dat ik weer door moet en daar hoort ook weer mijn eigen omgeving bij. Ik hoop dat dit niet de laatste keer is geweest dat ik hier ben geweest. Meer een "tot ziens" dan een vaarwel.
Heel veel liefs van ANNETTE
Lieve Petra, (30 augustus 2010)
Ik heb mijn foto's gezien op je site en ik vind het erg leuk dat ik er op sta! Het viel niet mee om weer thuis te zijn en aan het begin was ik vooral 's nachts nog gewoon bij jullie. Ik voelde me nog in Frankrijk bij jullie. Tegelijk doet het ook heel erg pijn als ik aan jullie denk omdat ik jullie erg mis. Het was er zo rustig en vredig. Ik zei tegen Hans: Het was net alsof ik door de vakantie heen ben gedreven op een warme luchtlaag, het was soms gewoon een droom. Het ruikt hier trouwens heerlijk naar lavendel! Bedank Jeanet maar van me! De olie ruikt geweldig en die bossen lavendel binnen zijn ook heerlijk.
Gauw tot schrijfs! Veel liefs van ANNETTE
(en knuffels voor Summer, Kalouscha en Two Moons!)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Penne d’Agenais, (24 juli t/m 8 augustus)
Zo'n mooi en fijn ingericht vakantiehuis hebben we nog niet eerder gehad. De slaapkamer is zo mooi dat we iedere dag de bedden opmaakten om ervan te genieten. De sfeer is hier zo goed dat zelf ik (Ria) tot rust ben gekomen. Petra, je geeft iets waardoor je je snel op je gamak voelt. Dat waarderen we zeer.
Bij deze goede sfeer helpen ook de paarden Two Moons en Kalouscha en natuurlijk onze grote vriend Summer, een heerlijk ondeugend lief hondje. We hebben hier ook heerlijke wandelingen gemaakt. De VVV, maar ook Petra heeft deze wandelingen op CD.
Groetjes van RIA en MARY-ANN
Lieve Petra, (6 augustus 2010)
Ik heb erg genoten van de lessen en heel veel geleerd. Het contact met Two Moons bracht mij bij mezelf terug en heeft me meer zelfvertrouwen gegeven voor de zoektocht voor de komende tijd. Ik ben weer één met mezelf geworden. Dank je wel en ook natuurlijk Two Moons.
Liefs, groetjes van MARY-ANN
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Penne d’Agenais, Frankrijk, 29 juli 2010
Nooit te laat om te leren!
Sinds een half jaar rijd ik drie dagen per week op een leasepaard van de manege. Salvador is een 12 jarige ruin, lief maar dominant met een eigenzinnig karakter. Ik wist dat hij een dubieuze reputatie had en dat hij al een half jaar voor de helft van de week stil stond. Door zijn onberekenbare uitspattingen zijn er zelfs mensen bang voor hem. Je weet eigenlijk nooit waar je aan toe bent met hem, hoorde ik. De ene keer loopt hij prima, de andere keer is er geen land mee te bezeilen. En wat ook heel duidelijk was, als Salvador je niet mocht, dan moest je wel heel stevig zitten om er niet af te vallen. Al mijn voorgangers vielen geregeld van hem af en lang duurden de leasecontracten dan ook niet met hem. Ook al is er al tijden een wachtlijst voor de leasepaarden, voor hem waren er geen belangstellenden meer. De manege benaderde mij als laatste kans voor Salvador, anders zou hij verkocht worden. De vier jaar dat hij op de manege stond heeft hij wel een band op kunnen bouwen met Alexander. Met hem kan hij goed opschieten en Alexander rijdt met veel plezier op Salvador. Natuurlijk heeft hij ook last van zijn grillen, maar hij heeft geaccepteerd dat dit bij het paard hoort en kan er wel om lachen. Anderen werden er boos om en begonnen een gevecht met Salvador dat ze tot nu toe altijd hebben verloren. Vervolgens beëindigden ze teleurgesteld het leasecontract.
Dit hoorde ik allemaal voor ik hem ontmoette…
Toen ik hem voor het eerst zag vond ik hem meteen sympathiek. Hij heeft een heldere, zachte uitstraling en kijkt erg intelligent uit zijn ogen. Ik voelde wel een klik met dit paard. Dus ik trok de stoute schoenen aan. De eerste weken was ik helemaal niet zo onder de indruk van zijn grillen, ja hij sprong weleens opzij enzo, maar bang werd ik niet van. Eerder rustig en vastberaden om dit paard beter te leren kennen. Ik mocht hem ruim een maand uitproberen om mij zelf ervan te overtuigen of ik hem wel echt wilde leasen. Na een paar weken besloot ik dat ik door zou gaan met hem. Kort daarna begon hij mij echt uit te proberen. Geen voetje geven om hoeven te krabben, dreigen met zijn achterbeen als ik opzadelde en tijdens het rijden spoot hij regelmatig vanuit het niets weg of sprong opzij. Het was mij al snel duidelijk dat hij zich niet zomaar aan mij wilde overgeven. Wel voor even, maar nog niet structureel. Gedurende de eerste drie maanden ging het steeds wat beter. Hij wilde best voor mij werken en werd rustiger tijdens het rijden. Zijn onberekenbare buien namen wat af, maar verdwenen niet. Als het enigszins kon, nam hij graag de leiding. Ik leerde hem beter kennen en was hem meestal net voor of leidde hem af zodat hij vergat om ‘vervelend’ te doen. Tot het moment dat ik niet zo goed in mijn vel zat omdat we wat stress hadden thuis. Salvador voelde dit feilloos aan en heeft me in die tijd ernstig gebeten.
Ook met rijden gebeurden er rare dingen en met longeren was hij heel ongehoorzaam. Het ging helemaal niet meer lekker en ik voelde dat ik gespannen raakte als ik met hem omging en dat er afstand tussen ons ontstond. Omdat ik al jaren bezig ben met de ontwikkeling van mijn intuïtie registreerde ik dit allemaal bewust, ik zag de verhouding voor mijn ogen verslechteren. Het vertrouwen in elkaar was aan het afbrokkelen. Wat ook opviel was dat Salvador veel dominanter werd. We hadden duidelijk een leiderschapsconflict! Kennelijk was de rangorde tussen ons nooit goed vastgelegd. Het ontbrak mij aan gereedschap en kennis om dit zelf op te lossen dus zocht ik naar iemand die mij hierbij kon helpen. Via een tip kwam ik met Petra in contact. Op haar site had ik al gezien dat haar manier van communiceren met paarden erg bij mijn ideeën aansloot. Vanuit respect en vanuit de paardentaal.
Petra woont tegenwoordig een deel van het jaar in Frankrijk en dat bleek vlakbij mijn vakantieadres te zijn. Ik had de eer om als eerste met haar en haar paarden te mogen werken op deze prachtige locatie. We begonnen de dag met theorieles. Van te voren hadden we al een lijstje samengesteld op basis van mijn verhaal, hierdoor konden we heel gericht aan het werk. Mijn thema met Salvador was rangorde en leiderschap. Aan de hand van veel aansprekende videobeelden vertelde Petra mij uitgebreid over het gedrag van paarden. Onderling in kuddeverband, maar ook in relatie tot mensen. Het gaf mij een heel duidelijk beeld van waar het mis kan gaan in de communicatie tussen mens en paard en waar ik het beste aan zou kunnen werken. Na de theorie gingen we met haar twee paarden aan de slag. Omdat het voor mij heel belangrijk is om Salvador te leren dat hij niet zomaar in mijn ruimte mag komen zonder mijn toestemming, zijn we gaan oefenen met de leadrope. Immers een (kudde)leider bepaalt waar een ander paard mag staan: de leider geeft richting (bepaalt) en de geleide volgt. Ik ben begonnen met haar makkelijke paard Kalouscha, na wat oefenen ging dat best aardig. Daarna, en dat vond ik best spannend omdat ik wist wat voor geschiedenis hij heeft, met de imposante 2Moons. Na wat loswerken in de mooie overdekte loswerkbak, bleek dat 2Moons best geneigd was om mij als leider te accepteren. Hij was nog niet helemaal overtuigd maar stelde zich welwillend op.
Vervolgens ben ik met 2Moons gaan wandelen, terwijl het andere paard op stal bleef en constant hinnikte: ‘waar blijf je nou 2Moons, kom onmiddellijk terug!’. Petra wees mij op mijn lichaamstaal, waarmee ik zo nu en dan toch nog twijfel zaaide in mijn communicatie naar 2Moons. Ik merkte aan 2Moons heel duidelijk dat zodra ik rechter op stond en daadkrachtiger en bewuster communiceerde, hij veel beter luisterde. Ik heb deze dag aan den lijve ondervonden hoe sterk lichaamstaal doorwerkt in je communicatie en daarmee in het realiseren van je doelen. Een krachtigere manier om iets te leren bestaat volgens mij niet.
Weer thuis kon ik niet wachten om het geleerde op Salvador uit te proberen. Hij had 5 weken in een kudde in het weiland gestaan en kwam helemaal uitgerust terug op stal. Een mooi moment om een ‘nieuw contract’, zoals Petra het noemt, met hem af te sluiten. Ik ben begonnen in de Paddock. Steeds als Salvador ergens wilde gaan staan kwam ik met de ‘leadrope’ al slingerend op hem af om zijn plaatsje in te pikken. Al snel hoefde ik niet eens meer te slingeren, als hij mij zag aankomen vertrok hij al. Daarna ben ik gaan loswerken: los longeren met hulpen via de leadrope zoals ik het van Petra heb geleerd. Ook dit accepteerde Salvador bijzonder snel. Ten slotte ben ik met hem gaan wandelen. Hij liep aan een doorhangende leadrope achter mij aan en zo nu en dan stopte ik waarbij hij uit mijn ruimte zou moeten blijven door op tijd te stoppen. Dit was het lastigste tot nu toe, hij is snel afgeleid en komt vaak nog te dichtbij of loopt mij zelfs voorbij. Dan moet ik hem terugdringen met een slingerende leadrope. Als ik hem raak is hij zo beledigd dat hij niet meer wil volgen. Maar gezien de resultaten tot nu toe denk ik dat als ik hier mee blijf oefenen dat hij uiteindelijk, na 12 jaar dominant te zijn geweest, toch uiteindelijk ook een mens als leider zal kunnen accepteren. Ik heb er een heel goed gevoel over.
Petra bedankt voor de mooie en leerzame ervaring!
MARJAN en Salvador
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
(17 juli 2010)
Hiermee een begin van een gastenboekje om ervaringen en tips te delen. Wij hebben een superweek gehad: 4 dagen super genoten van Frankrijk. Leuke tips: Penne d' Agenais, het stadje en het kerkje bezoeken, achter het kerkje zijn de grotten van Maria. Villeneuve sur Lot: Stad zelf erg leuk, ook om te shoppen. Zwembad (Piscine Malbente) ook erg leuk en leuke brocantes en markten overal. Pujols op woensdagavond is geweldig. Als je wilt kan je je eigen drank, glazen en bestek meenemen en naar het dorp gaan en daar aan lange tafels tussen de gezellige bevolking allerlei gerechten bij verschillende kraampjes kopen met live muziek, erg gezellig! De avond werd afgesloten met vuurwerk: Mooi!!! Voor de paardenliefhebbers: In Barbaste de mooiste stal ooit gezien: een aanrader. Petra, je hebt echt een paradijsje hier. Superbedankt voor de gastvrijheid en de gezellige tijd.
Dikke knuffel voor jullie, Summer en de paardjes.
TOM en JESSAMY
