Toen ik 14 was mocht ik tot mij grote vreugde een pony kopen. Met weinig ervaring ging ik met mijn vader op zoek naar iets braafs. Daar in de bagger, onder de wonden, stond hij dan. Ik was op slag verliefd. Hij was 3 jaar, had geen ervaring, zag er slecht uit, was vreselijk kopschuw en was slecht behandeld. Waar moet je dan beginnen is de grote vraag? Ik had zelf geen ervaring en een paard gekocht die geen goede ervaringen met mensen had. Een groot voordeel was er: hij vond mij geweldig en van 'BOE' was hij onder de indruk.
Ik heb me door veel mensen slecht laten beïnvloeden en uiteindelijk alles maar gedaan zoals ik dacht dat goed zou zijn. Er kwam steeds meer vertrouwen en het leek wel wat te worden tussen ons. Een grote fout heb ik keer op keer gemaakt. Altijd maar lief voor hem zijn en alles zo doen, zodat hij mij ook lief vond.
Jesper ging lekker in zijn vel zitten en de puberteit kwam eraan. Constant was hij me aan het uitdagen en ging hij over een grens en ik stelde mijn grenzen constant bij. Tot op een dag dat hij constant aan het steigeren was, volledig zijn eigen gang ging en voor mij een gevaar werd. Het onschuldige jongetje was mij nu echt de baas geworden.
Via internet kwam ik op de site van Petra. Ik was als de dood dat het weer een methode was waar ik mij niet prettig bij voelde... maar het zat meteen goed. Ik had haar verteld dat ik erg onder de indruk was van de werkwijze die Klaus Ferdinand Hempling toepaste. Aan de ene kant zo simpel maar met zoveel effect. Petra liet mij zien hoe snel deze werkwijze een paard kan veranderen. Petra eiste haar persoonlijke ruimte op en Jesper moest steeds uitwijken voor haar. Binnen 10 minuten had ze zijn volledige aandacht, alles draaide om haar. Op een moment liet ze hem bij haar komen en hij week niet meer van haar zijde. Je kon een bom naast hem afschieten maar zij was de gene die zijn aandacht kreeg (terwijl hij normaal juist zo'n heethoofd is). Ze kon hem alles laten doen, hij was een mak lammetje geworden.
Toen was ik aan de beurt. Ik was erg onzeker en had nooit verwacht dat het mij ooit zal lukken, maar ook bij mij liep hij relax achter me aan. Ik kon hem nu veel beter leiden, ik kon rennen, stilstaan, achteruit en heel langzaam. Hij bleef keurig achter me en deed precies wat ik van hem vroeg (terwijl hij normaal mij uitlaat). De onvoorspelbare heethoofd was rustig en volledig met mij bezig, WAT EEN VERADEMING!
Nu, weken later, vind hij me nog steeds lief, maar met een grote verandering: hij heeft nu veel meer respect voor mij! Het vertrouwen is weer voor 100% terug. Ik kan weer zonder zadel met mijn touwhalstertje uren buiten rijden. En dat is nou alles wat ik wil.
Petra heel erg bedankt voor alle hulp, want het is een wereld van verschil!! Je zoekt zo ver en het lijkt zo ingewikkeld, terwijl het zo simpel kan zijn.
Groetjes,
ZOË HOMBURG & JESPER
Amsterdam.
