IK HEB VERSCHILLENDE PROBLEMEN MET DON.
Probleem: Don, het paard van Sandra heeft een ernstig trailerlaad probleem. Hij is tijdens het rijden constant tegen het been (hij loopt met de rem erop) en Don loopt ook nog eens tijdens het leiden dwars door je heen..... Om aan deze problemen te werken hebben Sandra en Don meegedaan aan een 5-daagse (midweek) cursus bij Cursus Totaal.
Hoi Petra & Yvonne,
Hoe is het met jullie? Met mij en Don gaat het erg goed. Dus ik dacht ik stuur jullie even een mailtje als update. De eerste week na de cursus was iedereen op stal verbaasd over de verandering. Don luisterde goed, liep braaf aan de hand en niet door je heen en was (dat was het grootste wonder) voorwaarts met rijden, longeren en loswerken. Na een weekje ging het mis.
Tijdens het rijden gaf hij protest op mijn been. Zodra ik mijn been aanlegde ging Don steigeren en achteruitlopen. Hoe sterker ik inwerkte, des te hoger steigerde hij. Ik heb er de eerste dag ruim anderhalf uur opgezeten en uiteindelijk slechts 2 rondjes door de bak kunnen stappen. Naar aanleiding van dit fiasco heb ik contact gezocht met Petra. Op Petra's advies heb ik onder begeleiding van mijn instructrice met een longeerzweep in haar hand gereden. Dit was een drama, na ieder half rondje begon de ellende weer opnieuw en ik werd steeds onzekerder en banger. Na een half uur vechten leek Don het op te geven en het laatste half uur konden we onstappen rijden. Hiermee kwam mijn zelfvertrouwen weer een beetje terug en werd ik minder angstig.
In die week heb ik nog 3 maal gelest en de laatste les was er niks meer aan het handje. Alleen hadden we nog steeds geen idee waar het gedrag vandaan kwam. Met de vorstperiode was het even lastig rijden, maar direct na de vorst zijn we weer begonnen. Alleen was de bodem toen nog wat hard. Direct in het begin begon Don alweer onder me te wringen, oren plat naar achter zwaaien met zijn hoofd en tegen het been komen. Gelijk kreeg ik op mijn donder van mijn instructrice, want zij had ineens gezien waar het door kwam. Ik was bang vanwege de harde bodem, of in ieder geval voorzichtig en reed niet meer met overtuiging. Ik nam geen leiding en was mijn hulpen aan het geven met een zekere twijfel en daarom onduidelijk naar Don toe.
Dus diep ademhalen en rijden. En wonder boven wonder, zodra ik de leiding nam zette Don zijn oortjes erop en was er helemaal niks aan de hand. Het was zo duidelijk. Er liepen wat jongens vuurwerk af te steken, ik spande en werd onduidelijk, was leider af en hop daar gingen we weer oren naar achter en wringen en proberen te gaan steigeren. Gelukkig kon ik het nu snel genoeg oplossen zodat het van echt steigeren niet kwam, maar toch het idee werd meer dan duidelijk.
Dus been eraan, paard naar voren en er was weer niks aan de hand. Ik krijg momenteel dus echt op mijn donder van mijn paard als ik het niet goed doe. Voorheen pikte hij dat van me en ging hij er gewoon wat langzamer door lopen, maar nu wordt hij gewoon echt boos als ik onduidelijk ben. Ik zie dit ook echt in alles terug. Uiteindelijk hebben we afgelopen week gewoon lekker kunnen trainen en zijn de problemen weer weg.
Gisteren hadden we dan de echte vuurproef. We hadden wedstrijd op de manege in Zwijndrecht. Ik heb wel 100x gedacht om af te bellen, maar ben uiteindelijk toch gegaan omdat ik door de angst heen wilde en niet dingen voor me uit wilde schuiven. Het trailerladen ging super thuis. Hij liep er zo in, maar daar hebben we dan ook veel voor geoefend. Uitladen op de manege ging ook keurig en met losrijden liep hij lekkerder dan ooit. Hij was voorwaarts, fijn te bewerken, soepel en liep in een fijne constante aanleuning. Uiteindelijk twee hele fijne proeven neergezet en toen klaargemaakt voor de terugreis. Ook op de manege liep Don nu makkelijk de trailer weer op. Hij twijfelde heel even halverwege, maar nog voordat ik druk kon nemen op de leadrope stond hij al naast me, dus helemaal super. Wat een opluchting.
Na de uitslag was ik zelfs nog blijer en trotser. Ik had voor mezelf al een overwinning behaald door het makkelijke laden en het fijne rijden. Maar ook de jury had er wat in gezien. Het resultaat tot twee keer toe een mooie 1e plaats en in allebei mijn proeven maar liefst 200 punten! Wat een verschil vergeleken met vroeger. Waar is dat paard gebleven dat niet wilde laden. Dat grote lange, logge paard dat in de proeven nipt winstpuntjes liep en zo enorm kon remmen. Nog nooit had ik in de L1 meer dan 185 punten gereden en nu ineens 200!
Kortom weer een succesverhaal voor in de boeken! Echt helemaal geweldig en ik heb dit echt aan jullie te danken! Nogmaals echt onwijs bedankt voor alle inzichten. We leren nog iedere dag, ook al zijn we al lang weer thuis. En we komen zeker weten een vervolgcursus doen.
Groetjes,
SANDRA & DON
Probleem: Don, het paard van Sandra heeft een ernstig trailerlaad probleem. Hij is tijdens het rijden constant tegen het been (hij loopt met de rem erop) en Don loopt ook nog eens tijdens het leiden dwars door je heen..... Om aan deze problemen te werken hebben Sandra en Don meegedaan aan een 5-daagse (midweek) cursus bij Cursus Totaal.
Hoi Petra & Yvonne,
Hoe is het met jullie? Met mij en Don gaat het erg goed. Dus ik dacht ik stuur jullie even een mailtje als update. De eerste week na de cursus was iedereen op stal verbaasd over de verandering. Don luisterde goed, liep braaf aan de hand en niet door je heen en was (dat was het grootste wonder) voorwaarts met rijden, longeren en loswerken. Na een weekje ging het mis.
Tijdens het rijden gaf hij protest op mijn been. Zodra ik mijn been aanlegde ging Don steigeren en achteruitlopen. Hoe sterker ik inwerkte, des te hoger steigerde hij. Ik heb er de eerste dag ruim anderhalf uur opgezeten en uiteindelijk slechts 2 rondjes door de bak kunnen stappen. Naar aanleiding van dit fiasco heb ik contact gezocht met Petra. Op Petra's advies heb ik onder begeleiding van mijn instructrice met een longeerzweep in haar hand gereden. Dit was een drama, na ieder half rondje begon de ellende weer opnieuw en ik werd steeds onzekerder en banger. Na een half uur vechten leek Don het op te geven en het laatste half uur konden we onstappen rijden. Hiermee kwam mijn zelfvertrouwen weer een beetje terug en werd ik minder angstig.
In die week heb ik nog 3 maal gelest en de laatste les was er niks meer aan het handje. Alleen hadden we nog steeds geen idee waar het gedrag vandaan kwam. Met de vorstperiode was het even lastig rijden, maar direct na de vorst zijn we weer begonnen. Alleen was de bodem toen nog wat hard. Direct in het begin begon Don alweer onder me te wringen, oren plat naar achter zwaaien met zijn hoofd en tegen het been komen. Gelijk kreeg ik op mijn donder van mijn instructrice, want zij had ineens gezien waar het door kwam. Ik was bang vanwege de harde bodem, of in ieder geval voorzichtig en reed niet meer met overtuiging. Ik nam geen leiding en was mijn hulpen aan het geven met een zekere twijfel en daarom onduidelijk naar Don toe.
Dus diep ademhalen en rijden. En wonder boven wonder, zodra ik de leiding nam zette Don zijn oortjes erop en was er helemaal niks aan de hand. Het was zo duidelijk. Er liepen wat jongens vuurwerk af te steken, ik spande en werd onduidelijk, was leider af en hop daar gingen we weer oren naar achter en wringen en proberen te gaan steigeren. Gelukkig kon ik het nu snel genoeg oplossen zodat het van echt steigeren niet kwam, maar toch het idee werd meer dan duidelijk.
Dus been eraan, paard naar voren en er was weer niks aan de hand. Ik krijg momenteel dus echt op mijn donder van mijn paard als ik het niet goed doe. Voorheen pikte hij dat van me en ging hij er gewoon wat langzamer door lopen, maar nu wordt hij gewoon echt boos als ik onduidelijk ben. Ik zie dit ook echt in alles terug. Uiteindelijk hebben we afgelopen week gewoon lekker kunnen trainen en zijn de problemen weer weg.
Gisteren hadden we dan de echte vuurproef. We hadden wedstrijd op de manege in Zwijndrecht. Ik heb wel 100x gedacht om af te bellen, maar ben uiteindelijk toch gegaan omdat ik door de angst heen wilde en niet dingen voor me uit wilde schuiven. Het trailerladen ging super thuis. Hij liep er zo in, maar daar hebben we dan ook veel voor geoefend. Uitladen op de manege ging ook keurig en met losrijden liep hij lekkerder dan ooit. Hij was voorwaarts, fijn te bewerken, soepel en liep in een fijne constante aanleuning. Uiteindelijk twee hele fijne proeven neergezet en toen klaargemaakt voor de terugreis. Ook op de manege liep Don nu makkelijk de trailer weer op. Hij twijfelde heel even halverwege, maar nog voordat ik druk kon nemen op de leadrope stond hij al naast me, dus helemaal super. Wat een opluchting.
Na de uitslag was ik zelfs nog blijer en trotser. Ik had voor mezelf al een overwinning behaald door het makkelijke laden en het fijne rijden. Maar ook de jury had er wat in gezien. Het resultaat tot twee keer toe een mooie 1e plaats en in allebei mijn proeven maar liefst 200 punten! Wat een verschil vergeleken met vroeger. Waar is dat paard gebleven dat niet wilde laden. Dat grote lange, logge paard dat in de proeven nipt winstpuntjes liep en zo enorm kon remmen. Nog nooit had ik in de L1 meer dan 185 punten gereden en nu ineens 200!
Kortom weer een succesverhaal voor in de boeken! Echt helemaal geweldig en ik heb dit echt aan jullie te danken! Nogmaals echt onwijs bedankt voor alle inzichten. We leren nog iedere dag, ook al zijn we al lang weer thuis. En we komen zeker weten een vervolgcursus doen.
Groetjes,
SANDRA & DON
