Al ruim twee jaar was ik met up's maar ook veel downs met mijn paard Jewel bezig. Daarbij waren er genoeg momenten om de moed te laten zakken, vele keren heb ik in het zand gelegen en zelfs het ziekenhuis heb ik een aantal dagen van binnen gezien door het toedoen van mijn paard. Ook daarna ben ik, weliswaar met bodyprotector, toch blijven proberen om op een goede manier met Jewel en zijn karakter om te gaan. In de omgang het liefste paard van de wereld maar met rijden kon hij in een fractie van een seconde het gigantisch op een bokken zetten. Een dergelijke boksessie tijdens een bosrit, die er echt voor was bedoeld mij eraf te krijgen, was de laatste druppel. Er knakte iets en eigenlijk had ik het helemaal gehad.
Maar goed als laatste kans besloot ik me op te geven voor een midweek in Dongen bij Yvonne en Petra om samen in "relatietherapie" te gaan. De theorieavond die ik vooraf bij Petra had bijgewoond gaf me al meer vertrouwen, de kuren van Petra haar paard waren duidelijk ook niet mis en ook daarmee had ze een goede band weten op te bouwen. Vol goede moed toog ik dan ook naar Dongen om te zien hoe ze Jewel en mij verder konden helpen.
Na een ochtend theorie begonnen we met droog oefenen met loswerken. Al snel mochten de paarden erbij komen en Jewel liet al wel wat van zijn karakter zien, maar hij hield zich nog in. 's Middags met de leidoefeningen had hij echter andere gedachten en liet duidelijk zien tegen welke problemen ik regelmatig aanloop. Gewoon aan een halster met de leadrope was hij niet te houden, zoals hij wel vaker doet maakte hij zich sterk en gaf ons het nakijken. Een ander halster en het vervolgen van de oefening in een kleinere paddock gaf uiteindelijk een gehoorzaam paard maar echt mee eens was hij het niet. Petra heeft hem duidelijk gemaakt wat de bedoeling was, zonder enig geweld, al had ze voor haar doen vrij hard opgetreden, zei ze.
De volgende dag wist hij direct wat de bedoeling was, het was zo mooi! Petra draaide zich om deed een stapje naar hem toe en Jewel stapte uit zichzelf al achteruit, hoezo respect voor de leider? Ik vond het geweldig om te zien en ook toen ik de oefeningen met hem deed ging het goed. Het rijden 's middags was opnieuw weer even spannend, maar op een klein protestbokje na, gedroeg hij zich voorbeeldig. De andere dagen hebben we hem nog wat verder uitgeprobeerd door in de buitenbak te rijden. De laatste dag kwamen ze zelfs met een paard voor bij rennen en stonden met wapperende paraplu's langs de kant van de bak, behalve een sprongetje opzij was er niets aan de hand.
Eigenlijk baalde ik wel een beetje dat hij niet meer streken uithaalde, het leek nu of ik zijn gedrag sterk overdreven had. Petra zag echter duidelijk wat voor karakter er in zat en om hem gehoorzaam te laten zijn en ook nog blij in het werk, is het belangrijk hem de hemel in te prijzen, juist als hij het goed doet!
Inmiddels zijn we weer een paar weken verder en ben ik thuis met hem verder gegaan. Ik moet zeggen dat het verbazingwekkend is hoe hij tot op heden reageert. Op dingen die vroeger aanleiding gaven om keihard om te draaien en te bokken, reageert hij nauwelijks meer! Hij kijkt wel maar doet in ieder geval niet zo achterlijk meer. Ook laat hij zich fijner rijden en kom ik met de les weer aan paardrijden toe in plaats van alleen proberen erop te blijven zitten.
De midweek heeft mij en Jewel in ieder geval weer op de goede weg geholpen, ervoor gezorgd dat we weer plezier hebben met z'n tweeën. Ik ben al in afwachting van de vervolgcursus!
groetjes
ESTHER & JEWEL
