8 jaar geleden kochten wij Mowgli. Bijna 4 jaar oud en nog vrij groen. Had 2x een zadel op zijn rug gehad. Nou, het was een superbrave. Nooit bokken of gemeen doen. Mijn dochter Petra, toen 13 jaar deed er echt alles mee. Zonder zadel, achterstevoren, via zijn kont afstappen, kinderen voor het zadel mee laten rijden… kortom een kanjer. Ook naar buiten toe was geen enkel probleem hij was zo koel, nergens bang voor en als hij schrok was het voor 2 passen en dan stond ie alweer stil. Als 5 jarige was hij HET grote voorbeeld voor de jonge paarden om verkeersmak te worden.
In het land echter was hij wat minder lief. Altijd aan het knokken met de leider van de kudde. Je wil niet weten met wat voor wonden hij met de regelmaat van de klok uit het land kwam. Dat was plotseling over. Een jaar of 4 geleden constateerden wij dat Mowgli zonder beschadigingen uit het land kwam. We hebben nooit de link gelegd dat meneer nu wel heel hoog in de kudde stond! In diezelfde periode begon hij raar gedrag te vertonen met buiten rijden. Zonder aanwijsbare reden ineens omdraaien en met geen 10 paarden meer de richting op te krijgen die wij wilden.
Dit ging van kwaad tot erger. Hij draaide buiten compleet door met één doel: terug naar stal, naar zijn kudde. En met doordraaien bedoel ik ook echt doordraaien: andere paarden, mensen op de fiets, moeders met kinderwagens noem maar op: Alles liep hij omver. Hij sloeg bij wijze van spreken op hol in stap. Dit werd telkens erger. Na 3 jaar was het zover dat als we maar naar de richting van het hek liepen (onder de man) het al mis ging. Bij mij was ook het longeren een drama. Hoe vaak hij niet met zijn hele longeeruitrusting over het erf heeft gedenderd! Totaal respectloos.
Radeloos waren we. Op aanraden van een stalgenootje hebben we toen contact gelegd met Petra. Zij heeft een video opname gezien van Mowgli en was onder de indruk: wat een dominante man!! Maar het zou goed komen. Okay dachten wij “niet geschoten is altijd mis” en wij waren inmiddels aan het eind van ons latijn.
Een afspraak werd gemaakt en tot onze verbazing deed onze stoere Mow na een uur precies wat Petra van hem vroeg. Hij kauwde en likte en liep als een hondje achter haar aan! Wij zijn toen met haar methode aan de slag gegaan en begin deze maand had mijn dochter zoveel vertrouwen opgebouwd dat ze alleen met hem naar buiten is gegaan. Ik moet er nadrukkelijk bij zeggen dat we de hele winter hebben doorgetraind. Consequent hem duidelijk gemaakt dat WIJ de leider zijn en niet hij.
Zelf ben ik ook weer naar buiten gegaan met een halstertouw aan zijn bit zodat degene met wie ik weg ben (ik ga niet alleen!!) het touw kan pakken zodra hij de andere kant op peert. Ik heb het touw niet nodig gehad. Afgelopen week gingen de paarden het land op. Ieder jaar roept iedereen: “kijk uit daar komt Mowgli” hij stoof snuivend en showend oncontroleerbaar voor ons richting land en heeft het in het verleden echt gepresteerd om alleen over het erf naar het land te stuiven! Dit jaar niet: Heel opgewonden, met zijn staart op zijn rug maar achter ons blijvend zonder dat wij er als een vlag aanhingen ging hij naar het land! Gewoon super!
De echte beproeving komt nog: met de kudde weer op het land! Wij zijn heel benieuwd of hij nog steeds braaf blijft buiten maar ik heb er alle vertrouwen in dat het met de hulp van Petra helemaal goed komt!
Petra bedankt!!
HENNY, PETRA EN MOWGLI
Schiedam
