Mijn paard komt oorspronkelijk uit Hongarije, het is een slachtpaard geweest en is hierheen geïmporteerd. Ik heb hem gekocht via een handelsstal hier uit de buurt. Ik heb hem gekocht toen hij net 4 was, hij sprak mij erg aan, alleen hij had een waas/breuk in het oog. Dit zou over gaan volgens de verkoper. Helaas mocht dit niet zo zijn en na vele dierenartsen te hebben bezocht, kreeg ik te horen dat hij een breuk/vlies op het oog heeft. Het is vervelend om te zien, maar hij ziet nog maar ruim 80%.
Ik kon in het begin weinig met hem beginnen. Hij sloeg met de achterbenen en ik kreeg hem onder het zadel niet onder controle. Ik ben in die tijd naar een paardenfluisteraar geweest, omdat ik meer wou weten over zijn achtergrond en hoe hij aan die gewantrouwde blik kwam. Toen ik daar was, had die man al een idee wat voor paard het was. Ze hebben mij verteld dat hij in Hongarije de vrachtwagen niet in wou, en ze gebruiken daar grof geweld. Dus ze hebben hem waarschijnlijk met een touw in het oog geslagen, waardoor hij een waas heeft in zijn oog. Een paardenfluisteraar zei tegen mij: "Als je dit paard gemeen benaderd, en hij weigert de trailer in te gaan, dan sterft hij voor jou op de laadklep, je zult hem met geen geweld de trailer in krijgen"!
Hij heeft dus echt een groot trauma opgelopen daar in Hongarije. Het paard kon ik eigenlijk nooit makkelijk laden. Ik stond op concoursen altijd wel 1.5 uur te laden. Ik rij ook bij de rijvereniging, een stukje hier uit de buurt, en kreeg hem zoals gewoonlijk weer eens niet de trailer in. Mijn geduld was helemaal op, dus hebben we besloten om hem die nacht daar te laten staan, en s'morgens met daglicht hem weer op te halen. Want we hebben s'avonds wel 3 uur gestaan daar! Het paard heeft weinig vertrouwen in mannen. Ze hebben op een concours het paard eens met 9 man geladen, en dat ging helaas niet zo netjes.
Ik heb dit paard nu 3 jaar, en ik ging steeds gewoon naar concoursen. Maar het paard loopt zo goed in de dressuur, dus steeds als ik prijs had maaktte dat een hoop goed als hij de trailer niet in ging. Vorig jaar heb ik overwogen om hem te verkopen. Maar wie wil nou een paard hebben die je niet/nauwelijks kunt laden?? En in die tijd kon ik hem ook niet als eerlijk paard verkopen. Hij was gemeen, hij sloeg en hij bijtte.
Na 3 jaar geduld te hebben, was mijn geduld schoon op. Ik ben toen op internet gaan kijken naar professionele personen die ervaring hebben met trailer laden en dan ook voor paarden met een trauma. Toen kwam ik bij Petra terecht. De site sprak mij heel erg aan. Dus ik ben toen naar een thema bijeenkomst geweest, en ik was hier eigenlijk heel positief over. Maar ik had wel zoiets: "Kan zij straks mijn paard zonder problemen de trailer in krijgen?" Eigenlijk leek mij dat te mooi om waar te zijn... Maar we hadden afgesproken dat zij dat voor elkaar kon krijgen. Op die theorie avond heeft Petra mij aangeraden om het paard druppels te geven (Bach Remedie druppels). Hierdoor zou het paard zijn trauma's langzaam gaan verwerken.
En echt, ik heb dat met eigen ogen gezien! Het paard was na 1 week zo veranderd! Het werd zo'n lief paard. Ik kon er mee lezen en schrijven. Dus hij had, dankzij die druppels, al een beetje zijn trauma verwerkt. Petra kwam eind oktober bij mij. Ze was heel vriendelijk met mijn paard, en Petra zag in eerste instantie dat hij haar niet volledig vertrouwde. Hij had die wantrouwde blik weer in zijn ogen. Maar ze kon heel goed zijn vertrouwen winnen. Door wat oefeningen te doen was zij al snel de leider van hem en gaf hij zich helemaal aan haar over.
En toen het moment daar was dat Petra met hem in de trailer stond, kon ik wel huilen. Ik dacht echt: Is dit nou mijn paard? Is dit het paard waar ik zoveel problemen mee had? Ik heb er spijt van dat ik hier 3 jaar mee heb gewacht. Maar je probeert eerst van alles zelf. Je probeert het met geduld, ik heb hem gevoerd in de trailer, ik heb het geprobeerd met longeerlijnen. En op een gegeven moment dan kun je niet meer! Maar als iemand een probleem heeft met zijn/haar paard, Ga gerust naar Petra... Zij heeft mij zo'n last afgenomen! Ik ben haar hier zeer dankbaar voor!
Nu, 3 weken later, gaat het prima! Heb weer heerlijk concoursen gestart, en hij loopt zo de trailer in, ook op vreemd terein! Het is wel wennen dat hij zo de trailer in loopt...
En die druppels geef ik hem nog wel. Maar soms ook een keer niet. Maar het paard is zo lief geworden, ik ken eigenlijk mijn hele paard niet weer. Zoals nu het paard is, zo hoort het paard gewoon te zijn! Die wantrouwende blik pastte ook niet bij hem. Hij was 2 jaar geleden ook wel een schatje, maar dat waren altijd ups and downs... Nu is hij gewoon helemaal zichzelf! Ik ben echt blij dat Petra mij zo goed heeft geholpen!
Groetjes!
NICOLE GROOT ROESSINK
Ruurlo
