MIJN DROOMPAARD OF TOCH EEN NACHTMERRIE.........?

Al 13 jaar ben ik in het bezit van een arabiertje en met vallen en opstaan hebben we wederzijds vertrouwen opgebouwd. In een handgalopje op het strand, stappen aan het halster bij windkracht 10, buitenrijden met oud en nieuw, niets was te dol en wij kwamen altijd weer zonder perikelen gezond weer thuis.

Maar je kent het wel, je bent toe aan een nieuwe uitdaging. Dus mijn merrie verkocht aan een vriendin en vervolgens op zoek gegaan naar ‘iets’ nieuws. En daar stond ze dan, op het internet en in België…. mijn droompaardje, 6 jaar, zo groen als gras maar wel zadelmak en haar hele leventje tot dan toe in de wei gestaan!

Eenmaal aangekomen op stal, was ze super braaf en lief. Ook tegen mijn dochtertje van 3 is ze een en al vriendelijkheid. Maar buiten stal, mijn god wat een hete dame…. onhandelbaar, drammerig en vooral eigenzinnig. Ik stond blanco, temeer omdat ik dit gedrag niet gewend was met mijn vorige paardje. Dus geprobeerd e.e.a. met geduld en consequent zijn te verbeteren. Niets hielp, dus maar een hengstenketting gekocht om zo toch met haar te kunnen stappen buiten onder MIJN leiding (meestal was het dus onder haar leiding en hing ik er als een vlaggetje erachteraan).

Na 2 weken was ik het zat en ben gaan googlen op paardegedrag en hiërarchie. Zodoende kwam ik in contact met Petra en laat er nou toevallig binnen 2 weken een cursus zijn bij Cursus Totaal in Dongen. Gelijk ingeschreven en vol verwachting naar dat weekend uitgekeken.

Tijdens dat weekend zijn mijn ogen geopend, kreeg ik meer inzicht in het gedrag van paarden (onder het genot van koffie, koek en vooral een lekkere lunch, bedankt nog Yvonne voor je goede zorgen) en vooral ook hoe ik als mens daar beter mee om moet gaan. Een paard is geen mens en heeft zeker geen menselijk gedrag, wij proberen dat zo te definiëren. Een paard is een paard en in de natuur een prooidier / kuddedier, daar ga je heel anders mee om dan met een roofdier (bijv. een hond).

Na deze lezing, hebben wij (de cursisten) dit op het ‘mensenpaard’ Petra mogen uitproberen en dat werkte naast de lachkriebels zéér verhelderend. Onder begeleiding hebben we steeds in groepjes van 3 gewerkt en konden we van elkaar ook veel leren. Daarna met de paarden aan de slag gegaan en het is dan een absolute kick als je ziet dat je paard dat gedrag vertoont, wat je tijdens de lezing te horen en te zien krijgt. En in mijn geval was dus op de 2^e dag al een verandering waar te nemen. Ik kon EN met een lang touw EN voorop lopen! Dus met goede moed aan de slag thuis…..



Nu gaat het met mij en Nika super, we groeien steeds meer naar elkaar toe en nu loopt zij graag achter mij aan. Grappig hoe alles in een aantal weken kan omdraaien. De hengstenketting heb ik na het cursusweekend niet meer gebruikt en een enkele keer vraag ik mij af waarom ik in godsnaam ooit dat ding heb gekocht.

Verder merk ik, vooral aan mijzelf, dat ik me erger aan mensen die staan te schreeuwen tegen hun paarden. En ook mensen die gelijk klaarstaan om te meppen, dan moet ik mezelf echt afwenden want ik ben in staat om daar wat van te zeggen. Maar eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat dit mij niet was opgevallen, voor de cursus. Grappig hè!

ELLEN en NIKA
Ridderkerk