Hoe gaat dat als bedrijfseigenaar van Stal Stónas.. Telkens als een paard niet te laden blijkt, word je er bij geroepen als het al te laat is. Het recept is standaard en als volgt:
• Het paard wil niet.
• De eigenaar wordt nerveus.
• De eigenaar krijgt ongevraagde adviezen.
• De eigenaar raakt de kluts en paard nog verder kwijt.
... en dan kom ik, en tref allerwegen stress aan... en moet een halve les laten wachten voor alle familie gekalmeerd is en op de verlangde plaats. Achter het stuur, in de trailer, op de achterbank en dan iedereen in de goede volgorde.
Om dit patroon te doorbreken vroeg ik Petra of ze niet een hele dag ál mijn pension klanten die dit probleem (h)erkenden, een dag wilde trainen. Om telkens veel tijd kwijt te zijn aan één persoon of één paard is niet handig, ik ben te druk met lesgeven om uitgebreid tijd te kunnen nemen voor het grondwerk, en bovendien was ik het zat om uit Zeeland opgebeld te worden met de mededeling dat het paard er niet op wil.
Wij zijn een IJsland-bedrijf, al gewend om met veel elementen uit de natural horsemanship te werken, hebben daar jaren geleden al een voor ons werkbare mix van gemaakt. Voor Petra was de aardigheid dat zij met al haar ervaring toch van óns ras nog niet veel afwist. Dat noem je kruisbestuiving en als het goed is pakt dat voor beide partijen leuk uit.
En dat deed het! Van de 6 lastige paarden verdwijnen er sindsdien 5 zonder enige vorm van discussie in de trailer. Ons record is deze zomer gevestigd: met 6 paarden op wedstrijd vertrekken en binnen 10 minuten alle paarden geladen en onderweg!! En dat is hartstikke FIJN als je toch al zo vroeg op moet.
Slecht één paard verlangt nog soms een goed, diep gesprek alvorens in de trailer te gaan. Tja, het blijven dan ook IJslanders...
HANNAH VAN LITSENBURG
Stal Stónas in Leur
Zie website: www.stalstonas.nl
