Mijn Lippizaner Tulipan is 8 jaar geleden op transport van Joegoslavië naar Nederland gekomen. Ik vermoed dat dat transport vrij hardhandig is gegaan. Tulipan heeft daarnaast ook nog eens 6 weken bij de grens gestaan i.v.m. douaneformaliteiten. Toen ik Tulipan kocht, kocht ik dus een paard met een zéér ernstig trailer laad probleem: Hij ging gewoon al 8 jaar lang geen enkele trailer meer in...
Ik heb Petra gevraagd om ons te helpen omdat er met Petra de volgende
afspraken gemaakt kon worden:
• Haar methode zou geen harde aanpak zou zijn.
• We zouden stoppen zodra ik de druk te veel zou vinden.
• Ze kwam bij mij op stal laden, mijn paard zou dus niet dagenlang ergens anders in
• training hoeven staan zonder te
weten wat er daar met hem gebeurde (ze kunnen wel
• zoveel zeggen).
Mijn verwachting, zeker na het bijwonen van de theorieavond, was dat het ging lukken om Tulipan van zijn angst voor de trailer af te helpen. Maar of dat al na de eerste keer al zo zou zijn?
In de theorieles van Petra was een zeer belangrijke regel: "dat je iets kon bereiken als je er echt zelf in geloofde." DUS KOCHT IK EEN TRAILER! (voor mijn al járen niet te laden paard!) De mensen die niet in ons (of in Petra) geloofden verklaarden me dus duidelijk voor gek! Maar dit alles maakte me niet aan het twijfelen, want Petra had vol vertrouwen gezegd dat ze Tulipan er op zeker in zou krijgen en daar had ik alle vertrouwen in.
Tijdens de praktijkles lukte het Petra om Tulipan (na twee uur
geestelijke strijd met zichzelf) te overtuigen dat de trailer
helemaal niet zo eng was. Hij stapte tot onze verbazing opeens
heel rustig voetje voor voetje de trailer in... een moment
om een traantje weg te pinken en nooit te vergeten!
Wat een gigantisch verschil: van een groot, sterk, bang en onzeker paard naar een paard met heel veel zelfvertrouwen, die z'n angst zélf overwonnen had, dus werd hij een nóg groter paard! Volmondig belonen was er dus even niet bij... het enige wat er bij mij uitkwam was een geëmotioneerd piepstemmetje dat bewonderend zei: "goed zo, braaaafff..."
Het wederzijds vertrouwen tussen Tulipan en mij is nadien met sprongen hersteld! We gaan weer als vanouds als vrienden op pad door het park en we overwinnen de meest spookachtige obstakels! Je weet wel: reigers die opvliegen als je vlakbij bent - vuilniszakken gedumpt in de bosjes - wapperend rood/wit afzet lint - grote witte fietsen geschilderd op het fietspad en ga zo maar door. Dit alles probeerde ik 'vóór het trailerladen met Petra' óók, maar dat liep altijd uit op... afstappen, maar nu dus niet meer!
Het mooiste wat ik heb overgehouden aan ons trailer laad probleem is: Mijn paard is nu zonder enig probleem aan een loshangend touwtje in de trailer te laden!!! Ik heb mijn vriendje vol zelfvertrouwen weer terug!!! En... ik denk dat Tulipan er net zo over denkt!!! Nee.. ik weet het zeker!!!
Petra, dank je wel voor het terugvinden!
REINA EN TULIPAN
Rotterdam
