In juli 2005 heb ik mijn sensibele merrie Ucaya gekocht. Toen ik haar in haar stalletje zag staan was de klik er gelijk, ze moest en zou met mij mee naar huis gaan. Ze was toen 4 jaar en heel licht bereden.
Al snel kwam ik erachter dat dit een heel speciaal paard was; een merrie die met fluwelen handschoentjes behandelt moet worden. Ze was heel onzeker en zenuwachtig, eigenlijk bang voor alles wat ze niet kende. Het was voor mij dus een hele uitdaging om met haar aan de gang te gaan. Het heeft 4 maanden gekost om haar te laten wennen aan haar nieuwe stalletje. Omdat ze een laatbloeiertje is, heeft ze eerst nog 3⁄4 jaar op de weide gestaan, voordat ik weer helemaal opnieuw met haar ben begonnen met rijden. Een half jaartje heb ik haar spelenderwijs wat dingen bijgebracht, zodat ze in ieder geval plezier zou hebben in het rijden. Na dat halve jaartje vond ik dat ze er klaar voor was om naar les te gaan met de trailer. Nu begon de ellende.
De eerste week ging het nog wel, maar de tweede week was de relatie tussen in de trailer staan en de angst die ze kreeg als dat wiebelding ook nog eens ging bewegen al snel gelegd. Ik heb meer dan 3 uur staan laden. Uiteindelijk haar toch op de trailer gekregen en weer thuis gaan oefenen. Het werd het gevaarlijk. Toen ze zichzelf begon te verwonden aan haar benen, was voor het voor mij genoeg geweest. Ze ging gewoon echt niet… Er moest een andere oplossing gezocht worden. De wanhoop was nabij, aangezien ik een fanatieke dressuuramazone ben en haar had gekocht als dressuurpaard…
Op een gegeven moment ben ik gaan surfen op internet om tips te krijgen voor het laden. Ik kwam de site van Petra tegen en ben naar de theorie avond gegaan. Natural horsemanship sprak mij sowieso al aan en zeker na de theorieavond. Ik heb snel een afspraak gemaakt met Petra. Ze heeft Ucaya eerst losgewerkt en laten wennen aan het feit dat ze moest wijken voor de druk van het halster. En toen naar de trailer.. Vol verbazing heb ik ernaar staan kijken dat Ucaya binnen 20 minuten de trailer op ging. En er weer af en er weer op. Toen mocht ik het proberen en ze deed het gewoon! We zijn toen nog niet gaan rijden, omdat dat misschien toch een beetje te snel zou komen. Petra wilde dat een volgende keer erbij gaan pakken.
Ik vond het vertrouwen dat Ucaya in Petra had zo mooi en zo bijzonder! Dat wilde ik ook leren. Twee weken erna kwam Petra weer om mij te leren loswerken en weer met de trailer te oefenen. Ook dit ging fantastisch, we hebben zelfs een stukje gereden. Een aantal maanden hebben we steeds kleine stukjes gereden. Ze gaat nu elke week met mij mee naar de les en ze durft zich steeds meer te ontspannen op de trailer. Het zal nog wel even duren voordat ze alle stress kwijt is, maar dat is helemaal niet erg. Ik vind het al lang geweldig van haar dat ze voor mij meegaat in dat enge wiebelige hok!
Door het loswerken is mijn band met Ucaya ontzettend groot geworden. Ik begrijp haar zonder dat ze wat zegt. Ze kruipt in spannende situaties bijna ‘in’ me, omdat het bij mij veilig is. Ze vertrouwt mij volledig en zal voor me door het vuur gaan. Rust, respect en vertrouwen zijn mijn basisprincipes geworden bij ieder paard. Mijn kijk op de omgang met paarden is veranderd door wat ik geleerd heb. Wat heeft een paard toch veel voor de mens over om maar aardig gevonden te worden! En wat word ik tegenwoordig misselijk van alle mensen die hun paard wel eens een lesje gaan leren als deze een keertje ondeugend is. Zie er gewoon de humor van in, het blijven dieren en geen ‘fietsen met haar’, zoals Petra dat zo mooi zegt.
Terwijl ik dit nu schrijf ligt Ucaya onwetend te slapen in de wei. Wat ben ik haar dankbaar voor alles wat ze mij tot nu toe al geleerd heeft en mij in de toekomst nog gaat leren. Wat ben ik toch ontzettend trots op mijn paard. Wanneer ik dit ruwe diamantje steeds een beetje bij slijp, zal ze gaan schitteren op de concoursen. Dat weet ik zeker. Ze zal mij niet in de steek laten. Ze vindt het rijden leuk, omdat wij op basis van beloning trainen en een gelijkwaardig zijn aan elkaar. Wat is er nu mooier dan de paardentaal te begrijpen en je beestje plezier te zien hebben in hetgeen wat je samen doet!
Petra, ik wil je ontzettend bedanken voor alles wat je mij geleerd hebt!
Liefs van LINDA & UCAYA
Schoonrewoerd
