Ik zit nu achter mijn p.c. en weet niet zo goed hoe ik het één en ander op papier moet zetten. Hoe kan ik op papier uitleggen waar ik zo van onder de indruk ben?
Mijn naam is Miranda Huisman en ik heb op 7 september 2005 een 4 jarige ruin (Jazz x Master) gekocht, genaamd Unesco. Eind september wilde ik Unesco op de trailer zetten om vervolgens naar vrienden in Putten te gaan. Wij hebben van alles geprobeerd, met longeerlijnen het paard opsluiten, de trailer klem zetten zodat hij er niet langs kon, een touw over zijn neus, een praam op zijn lip enz. enz., maar hij ging niet de trailer in! Unesco was van zijn oren tot aan zijn staart nat. 2,5 uur later hebben wij besloten Unesco weer op stal te zetten, hij was niet te laden!
De volgende dag hebben wij het wederom geprobeerd, maar nu vriendelijk
met wat voer. Unesco had moeite om zelfs maar bij de laadklep
te komen. Na wederom 2,5 uur hebben wij Unesco weer op stal
gezet! Alleen was hij dit keer wel met zijn voorbenen op de
klep geweest en had hij toch een kilo voer op de klep opgegeten.
Ik zat echt met mijn handen in het haar, wat moest ik doen? Want
een paard wat niet te laden is, daar kan ik niks mee. Toen kreeg
ik het telefoonnummer van Petra.
Toen ik Petra belde verbaasde het mij dat zij direct zei: "Geen probleem hoor, die krijg ik er wel in". Ik had haar niet eens verteld hoe vervelend hij (in mijn ogen) was geweest.
Op zaterdag kwam Petra langs. Ik had geen idee wie of wat Petra
was. Met enige verbazing stelde ik mij voor aan Petra. Wat
was ze 'gewoon'. Gewoon een leuke vlotte meid, ze droeg helemaal
geen open sandalen en geitenwollen sokken en ze kwam al helemaal
niet 'zweverig' over. Erg om te zeggen, maar zo'n type had ik
wel verwacht. Nou ja gelukkig maar, want dit gaf mij wel een relaxter
gevoel.
Petra ging Unesco eerst 'loswerken' in de longeerring. Van te
voren had Petra tegen mij gezegd dat ik op Unesco zijn binnenoor
moest letten, want als Petra zijn aandacht had, zou dat te zien
zijn aan het binnenoor wat naar haar toe zou draaien. Nou daar
kon ik me nog wel in vinden, maar toen ze zei dat hij zou gaan
kauwen en dat hij dan ook zou gaan likken dacht ik: "ja, ja
dat zal wel!" Je moet geloven dat mijn mond open viel toen hij inderdaad ging kauwen en likken. Alles wat Petra van te voren had gezegd gebeurde nu ook echt. Nog een klein beetje sceptisch keek ik hoe zij met Unesco naar de trailer liep om te gaan laden. Nou, alle twijfels en vooroordelen verdwenen toen Petra Unesco binnen een kwartier op de trailer had staan. Zonder enige druk maar in alle rust kon zij Unesco in- en uitladen. Keer op
keer liep hij achter Petra aan. Maar ja, dacht ik: "helemaal super,
maar nu moet ik dat natuurlijk zélf ook nog maar kunnen!". Gelukkig
heeft Petra mij daarbij geholpen en óók bij mij liep hij er zo
op.
Petra is een week later nog een keer geweest om te helpen. Dit
keer ging het nóg beter en heeft zij Unesco niet eens 'losgewerkt'.
Nu was het aan ons om te gaan oefenen. Iedere week zetten wij
Unesco in de trailer om te zorgen dat het voor hem de normaalste
zaak van de wereld wordt. Ook vandaag zijn wij weer met hem weggeweest.
Zowel thuis als op het andere terrein hebben wij hem zonder
enig probleem helemaal zelf op de trailer gezet.
Ik ben nu wél volledig overtuigd van de manier waarop Petra te
werk gaat. Gewoonweg omdat ik het zelf met eigen ogen heb gezien!
MIRANDA HUISMAN & UNESCO
Pijnacker
