Van agressie en woede naar vertrouwen en verbinding.

Kordaat 2021 Sommige paarden schrikken je in eerste instantie af. Niet omdat ze stout zijn, maar omdat hun gedrag zo heftig is dat het gevaarlijk wordt. Kordaat was zo’n paard. Zodra je zijn staldeur opendeed, begon hij te happen en te bijten. En niet zomaar dreigen, nee, hij beet echt! Duurde het te lang om het halster of hoofdstel om te doen, dan ging hij ook trappen. De situatie was gevaarlijk en zijn eigenaren waren radeloos. Kordaat, ooit een zachtaardig en vriendelijk paard, was veranderd in een tikkende tijdbom.

DE STALDEUR GAAT OPEN… EN KORDAAT VALT AAN!

Geen dreigen, geen waarschuwing, maar direct happen, bijten en trappen. Zodra iemand zijn stal opent, ontlaadt Kordaat zijn woede. Een paard dat altijd lief was, veranderde in een "levensgevaarlijk" dier. De eigenaren van Kordaat zijn zeer ervaren paardenmensen, maar weten zich ook geen raad. Het begon allemaal na een traumatische ervaring in de dierenkliniek, toen ze gebeld werden: "Kom uw paard alsjeblieft ophalen! Hij is onhandelbaar!" Sindsdien is Kordaat boos en woedend. Hij duldt geen mens die z'n stal in komt om hem een halster of hoofdstel om te doen. Het is elke dag weer een gevecht. De machteloosheid van zijn eigenaren is begrijpelijk. Wat doe je met een paard dat zo diep gekwetst is dat zijn zenuwstelsel alleen nog maar "vechten" kent?

WAT ER ECHT AAN DE HAND IS

Kordaat’s gedrag is geen dominantie, het is overleving. Zijn zenuwstelsel is vastgelopen in een patroon van constante verdediging. Elke aanraking, elke beweging in zijn richting triggert de herinnering aan die nare ervaring. Zijn reactie is niet bewust, maar het is een automatische vanuit zijn zenuwstelsel: vluchten of vechten. En in zijn stal kan hij niet vluchten… dus vecht hij.

GEEN STRIJD, MAAR BEGRIP

In de video zie je hoe ook ik moeite heb met de heftigheid van zijn boosheid. Kordaat probeert me te bijten (en dat is hem ook, tijdens de training, een keer gelukt :-). Maar de sleutel tot de oplossing is niet strijd, maar naar Kordaat luisteren. Kordaat heeft niemand nodig die hem "op zijn plaats zet", hij heeft iemand nodig die zijn woede ziet en die hem de ruimte geeft om te voelen. En dat doe ik, ik geef aan: "Het is oké Kordaat, je mag boos zijn. Ik ben hier om je te helpen." En dan… gebeurt het. Een moment van rust en verbinding. Zijn hals zakt, zijn blik wordt zachter en hij reageert bijna verward. Alsof hij dacht: “Wat gebeurt hier? Dit gevoel ken ik niet.”

HET EFFECT VAN ÉCHTE, DIEPE VERBINDING

Vanuit dat moment van verbinding en ontspanning kunnen we verder. Eerst trainen we met het halster aandoen in de buitenbak en later ook in de stal. Geen dwang, geen haast, alleen geduld en begrip. Aan het eind van de dag doet zijn eigenaresse, probleemloos in z'n stal het halster om… zonder dat Kordaat bijt. Er is geen woede meer en geen enkel verzet. Alleen een lief, zacht paard dat weer durft te vertrouwen. Het lijkt wel een ander paard. Kordaat beet niet meer. Hij trapte niet. Hij stond daar… rustig, zacht, en bijna verbaasd over zichzelf. En zijn eigenaresse? Ze keek me aan met verbaasde ogen: "Ik herken hem weer," zei ze. "Dit is Kordaat, mijn paard!"

HOE KAN DIT IN ÉÉN DAG?

Kordaat’s gedrag was geen uiting van een dominant karakter, het was een blokkade in zijn zenuwstelsel. Door verbinding te maken en hem te laten ervaren dat hij veilig is, kon zijn systeem "resetten". Wat Kordaat liet zien, is wat er gebeurt als het zenuwstelsel vastloopt in overleving. Zijn ‘boosheid’ was eigenlijk pure angst, een schreeuw om hulp, opgeslagen in zijn lichaam. Elke aanraking bij zijn hoofd triggerde dat oude trauma. En toen iemand die schreeuw hoorde en hem ermee kon helpen, smolt zijn woede weg. Pas toen hij veiligheid ervoer, échte veiligheid, kon zijn brein schakelen. Van vechten naar verbinding en vertrouwen. Van overleven naar leven.

VOOR ALLE PAARDEN ZOALS KORDAAT

Dit verhaal is voor elk paard dat "plotseling" agressief wordt. Vaak ligt er een negatieve ervaring of trauma aan ten grondslag. Een ervaring die zo diep zit dat het paard niet meer weet hoe het anders moet. Maar met de juiste aanpak en training, zonder strijd en met begrip, kan zelfs de diepste woede plaatsmaken voor vertrouwen en verbinding. En de band tussen zijn eigenaresse en Kordaat? Die werd sterker dan ooit. Want echte verbinding doet iets magisch. Het haalt niet alleen spanning weg, het heelt en dat is het mooiste geschenk dat je een paard (en zijn eigenaar) kunt geven.

WIL JE LEREN HOE JE ZO’N VERBINDING KUNT MAKEN?

Ontdek hoe je met inzicht in het zenuwstelsel en non-verbaal leiderschap ook "onmogelijke" paarden kunt helpen: Polyvagaal Theorie & Paarden trainen

Heb je vragen? Of herken je dit bij je eigen paard?

Deel je vraag of verhaal in de reacties, ik help je graag verder. Veel liefs, Petra